|
ประเพณีการเกิด |
 |
|
เมื่อเด็กคลอดออกมา "แม่ช่าง" (หมอตำแย) จะใช้ "ผิวไม้เฮี้ย" (ไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง) ตัดสายรก เอารกที่ตัดแล้วใส่เกลือ ขมิ้นผง ห่อด้วยใบตอง แล้วเอาไปฝังไว้ที่ใต้บันได เอาใบหนาด และหนามพุทราละไว้ หรือเอาใบหนาดห้อยตามชายคาเรือนกันผีร้าย
การที่ทำเช่นนี้ เพราะความเชื่อที่ว่า ผู้ที่มีลูกอ่อนนั้น ขวัญอ่อน ผีจะมารบกวน และการที่ เอารกฝังใต้บันได ก็เนื่องจากสมัยที่ยังเป็นเมืองขึ้นของพม่า พม่าเกรงว่าจะมีคนมีบุญมาเกิด และกู้อิสรภาพ จึงให้เอารกของทารกฝังใต้บันได ให้คนเหยียบขึ้นลง จะได้เสื่อม
เมื่อคลอดเสร็จแล้ว มารดาจะต้องอยู่เดือน (อยู่ไฟ) ถ้าลูกเป็นหญิงอยู่ไฟ 30 วัน เรียกว่า "เผื่อกี่ เผื่อด้าย" เพราะลูกผู้หญิงจะต้องเรียนรู้การปั่นด้าย ทอผ้า ถ้าลูกเป็นผู้ชาย อยู่ไฟเพียง 28 วัน เป็นเคล็ดให้หยุดคมหอก คมดาบ การอยู่ไฟนี้แม่จะต้อง "เข้าเส้า" คือ รมยา การรมยานี้ต้องทำหลัง คลอดแล้ว 3 วัน การอยู่ไฟจะต้องอยู่ในห้องเพื่อให้มดลูก เข้าอู่เร็ว และไม่ให้แม่ได้กลิ่น จากของแสลง เช่น น้ำอบ น้ำหอม อาหาร บางชนิด จะทำให้ผิดเดือน
ความเชื่อเกี่ยวกับการเลี้ยงทารกของชาวล้านนา
1. เมื่อคลอดออกมาแล้วไม่ให้ชมลูกว่า งาม เพราะจะทำให้เลี้ยงยาก
2. ไม่ให้เด็กกินเนื้อกับปลาเปล่าๆ กลัวเด็กจะเป็นด้อย (ซางหรือโรคตาลขโมย)
3. เด็กอายุไม่ถึง 6 เดือน อย่าอุ้มคร่อมเอวจะทำให้ขาโกง
4. เด็กไม่ถึงวัยนั่งอย่าให้นั่ง จะทำให้หลังโกง
5. เด็กเริ่มจะตั้งไข่ อย่าทัก จะทำให้เด็กไม่ตั้งไข่ จะหยุดไป 7 วัน
6. เด็กเป็นไข้ เอาเปลือกกอก รากคา ตาอ้อย ปลวดขึ้นไม้ดินและดินที่ปลวกขึ้น พร้อมทั้ง ข้าวสารเจ้า ห่อผ้าขาวแช่น้ำแล้วให้เด็กกิน แต่ถ้าเป็นไข้แล้วตัวเย็น ให้เอาผ้าดำ ม่อฮ่อม ที่คนใส่ ในวันนั้น ไปผิงไฟให้อุ่นแล้วมาห่มให้
7.เด็กไม่กินข้าวหรือกินแล้วอาเจียน ให้เอาหญ้าหลับมืน (ชุมเห็ด) มาล้างแล้วเอามานึ่ง กับข้าวสุก ข้าวติดใบหญ้าหลับมืนเท่าไร เอามาให้เด็กกิน
|
| |
| จำนวนผู้อ่าน
2465 ครั้ง |
|
